Dengan kemajuan manusia dan perkembangan masyarakat, keperluan manusia terhadap tekstil bukan sahaja merupakan fungsi yang mudah, tetapi juga memberi lebih perhatian kepada keselamatan dan kesihatannya, perlindungan alam sekitar hijau dan ekologi semula jadi. Pada masa kini, apabila orang ramai menyokong penggunaan semula jadi dan hijau, keselamatan tekstil telah menarik perhatian semakin ramai orang. Persoalan sama ada tekstil berbahaya kepada tubuh manusia telah menjadi salah satu bidang utama yang diberi perhatian oleh orang ramai selain perubatan dan makanan.
Tekstil merujuk kepada gentian semula jadi dan gentian kimia sebagai bahan mentah, melalui pemintalan, tenunan, pencelupan dan teknologi pemprosesan lain atau jahitan, komposit dan teknologi lain dan diperbuat daripada produk. Termasuk tekstil pakaian, tekstil hiasan, tekstil perindustrian.
Tekstil pakaian termasuk:(1) semua jenis pakaian; (2) semua jenis fabrik tekstil yang digunakan dalam pengeluaran pakaian; (3) lapisan, pelapik, tampalan, benang hiasan, benang jahit dan aksesori tekstil yang lain.
Tekstil hiasan termasuk:(1) barangan dalaman – langsir (langsir, taplak), tekstil meja (tuala, alas meja), tekstil perabot (sofa seni kain, sarung perabot), hiasan dalaman (hiasan katil, permaidani); (2) Cadar (cadar, sarung selimut, sarung bantal, tuala bantal, dll.); (3) Barangan luar (khemah, payung, dll.).
I. Prestasi keselamatan tekstil
(1) Keperluan reka bentuk keselamatan penampilan produk. Petunjuk utama adalah:
1.Kestabilan dimensi: ia terutamanya dibahagikan kepada kadar perubahan dimensi cucian kering dan kadar perubahan dimensi basuhan. Ia merujuk kepada kadar perubahan dimensi tekstil selepas dibasuh atau cucian kering dan kemudian dikeringkan. Kualiti kestabilan secara langsung mempengaruhi prestasi kos tekstil dan kesan pemakaian pakaian.
2. Kekuatan pengelupasan lapisan pelekat: dalam sut, kot dan kemeja, fabrik ditutup dengan lapisan lapisan pelekat bukan tenunan atau lapisan pelekat tenunan, supaya fabrik mempunyai kekakuan dan daya tahan yang sepadan, sambil menjadikan pengguna tidak mudah berubah bentuk dan tidak berbentuk semasa proses pemakaian, memainkan peranan sebagai "rangka" pakaian. Pada masa yang sama, adalah perlu untuk mengekalkan daya pelekat antara lapisan pelekat dan fabrik selepas dipakai dan dibasuh.
3. Timbunan: Timbunan merujuk kepada tahap timbunan fabrik selepas geseran. Rupa fabrik menjadi lebih teruk selepas timbunan, yang secara langsung mempengaruhi estetika.
4. Gelinciran jahitan atau gelinciran benang: gelinciran maksimum benang menjauhi jahitan jari apabila jahitan jari ditekan dan diregangkan. Secara amnya merujuk kepada tahap retakan lendir pada jahitan utama produk pakaian seperti jahitan lengan, jahitan lubang lengan, jahitan sisi dan jahitan belakang. Tahap gelinciran tidak dapat mencapai indeks standard, yang mencerminkan konfigurasi benang lungsin dan pakan yang tidak betul dalam bahan lapisan dan ketegangan yang kecil, yang secara langsung mempengaruhi penampilan haus dan juga tidak boleh dipakai.
5.Kekuatan pecah, koyak atau jek, kekuatan pecah: kekuatan pecah membimbing fabrik untuk menanggung daya pecah maksimum; Kekuatan koyak merujuk kepada fabrik tenunan yang merupakan objek, cangkuk, pecah tekanan tempatan dan pembentukan retakan, benang atau fabrik mempunyai cengkaman tempatan, supaya fabrik koyak dua, dan sering dirujuk sebagai koyak: pecah, bahagian mekanikal fabrik penunjuk pecah memanggil fenomena pengembangan dan pecah, penunjuk ini tidak memenuhi syarat, secara langsung mempengaruhi kesan penggunaan dan hayat perkhidmatan.
6.Kandungan gentian: menunjukkan komposisi dan kuantiti gentian yang terkandung dalam tekstil. Kandungan gentian ialah maklumat rujukan penting yang mengarahkan pengguna untuk membeli sesuatu produk dan salah satu faktor penting yang menentukan nilai produk, ada yang sengaja menganggapnya palsu, ada yang menanda secara rawak, mengelirukan konsep, dan memperdaya pengguna.
7. rintangan haus: merujuk kepada tahap rintangan fabrik terhadap haus, haus merupakan aspek utama kerosakan fabrik, ia secara langsung mempengaruhi ketahanan fabrik.
8. Keperluan jahitan rupa: termasuk pengukuran spesifikasi, kecacatan permukaan, jahitan, penyeterikaan, benang, kotoran dan perbezaan warna, dan sebagainya, untuk menilai rupa dengan mengira kecacatan. Khususnya, bayi sebagai kumpulan yang terdedah, sentiasa menjadi tumpuan kami untuk melindungi objek, bayi yang menggunakan tekstil adalah sentuhan langsung dengan keperluan harian kanak-kanak, keselamatan, keselesaannya, ibu bapa dan seluruh masyarakat adalah tumpuan perhatian. Contohnya, keperluan produk dengan zip, panjang tali, saiz kolar, kedudukan jahitan label ketahanan cap dagangan, keperluan hiasan, dan keperluan bahagian percetakan semuanya melibatkan keselamatan.
(2)Fabrik terpakai, aksesori sama ada terdapat bahan berbahaya. Petunjuk utama ialah：
Kandungan formaldehid:
1.Formaldehid sering digunakan dalam kemasan resin gentian tekstil tulen dan fabrik campuran serta kemasan akhir beberapa produk pakaian. Ia mempunyai fungsi menyeterika bebas, kalis pengecutan, kalis kedutan dan penyahkontaminasian mudah. Tekstil pakaian buatan yang mengandungi formaldehid yang berlebihan, formaldehid dalam proses pemakaian orang ramai akan dilepaskan secara beransur-ansur, pernafasan dan sentuhan kulit melalui badan manusia, formaldehid dalam badan membran mukus saluran pernafasan dan kulit menghasilkan rangsangan yang kuat, menyebabkan penyakit berkaitan dan boleh menyebabkan kanser. Pengambilan formaldehid berkepekatan rendah dalam jangka masa panjang boleh menyebabkan hilang selera makan, penurunan berat badan, kelemahan, gejala seperti insomnia. Ketoksikan kepada bayi ditunjukkan sebagai asma, trakeitis, keabnormalan kromosom, dan penurunan daya tahan.
2. Nilai PH
Nilai PH ialah indeks yang biasa digunakan yang menunjukkan kekuatan asid dan kealkalian, biasanya antara nilai 0 ~ 14. Kulit manusia membawa lapisan asid lemah untuk mencegah penyakit daripada masuk. Oleh itu, tekstil, terutamanya produk yang bersentuhan langsung dengan kulit, mempunyai kesan perlindungan pada kulit jika nilai pH dapat dikawal dalam julat neutral hingga asid lemah. Jika tidak, ia boleh merengsakan kulit, menyebabkan kerosakan kulit, bakteria, dan penyakit.
3. Ketahanan Warna
Ketahanan warna merujuk kepada keupayaan tekstil yang dicelup atau dicetak untuk mengekalkan warna dan kilauan asalnya (atau tidak pudar) di bawah tindakan pelbagai faktor luaran semasa proses pencelupan, percetakan atau penggunaan. Ketahanan warna bukan sahaja berkaitan dengan kualiti produk tekstil, tetapi juga berkaitan secara langsung dengan kesihatan dan keselamatan tubuh manusia. Produk tekstil, pewarna atau pigmen dengan ketahanan warna yang rendah boleh dipindahkan dengan mudah ke kulit, dan sebatian organik berbahaya serta ion logam berat yang terkandung di dalamnya boleh diserap oleh tubuh manusia melalui kulit. Dalam kes yang ringan, ia boleh membuat orang gatal; dalam kes yang teruk, ia boleh menyebabkan eritema dan papul pada permukaan kulit, malah menyebabkan kanser. Khususnya, indeks ketahanan warna air liur dan peluh produk bayi adalah sangat penting. Bayi dan kanak-kanak boleh menyerap warna melalui air liur dan peluh, dan pewarna berbahaya dalam tekstil akan menyebabkan kesan buruk pada bayi dan kanak-kanak.
4. Bau Pelik
Tekstil yang tidak berkualiti selalunya disertai dengan sedikit bau, kewujudan bau menunjukkan terdapat sisa kimia yang berlebihan pada tekstil, yang merupakan petunjuk paling mudah untuk pengguna menilai. Selepas dibuka, tekstil boleh dinilai mempunyai bau jika ia berbau satu atau lebih petroleum, minyak tanah, ikan atau hidrokarbon aromatik yang hapak dan berbuih tinggi.
5. Pewarna Azo yang Dilarang
Pewarna azo itu sendiri diharamkan dan tiada kesan karsinogenik langsung, tetapi dalam keadaan tertentu, terutamanya ketahanan warna yang lemah, sebahagian daripada pewarna akan dipindahkan ke kulit seseorang daripada tekstil, dalam proses metabolisme normal rembesan badan manusia, rembesan biologi di bawah pengurangan amina aromatik, secara beransur-ansur diserap oleh badan manusia melalui kulit, menyebabkan penyakit badan, malah struktur DNA asal boleh mengubah badan manusia, menyebabkan kanser dan sebagainya.
6. Pewarna Sebar
Pewarna alahan merujuk kepada pewarna tertentu yang boleh menyebabkan alahan pada kulit, membran mukus atau saluran pernafasan manusia atau haiwan. Pada masa ini, sejumlah 27 jenis pewarna sensitif telah ditemui, termasuk 26 jenis pewarna serak dan 1 jenis pewarna asid. Pewarna serak sering digunakan untuk mewarna produk tulen atau campuran gentian poliester, poliamida dan asetat.
7. Kandungan logam berat
Penggunaan pewarna pengkompleks logam merupakan sumber logam berat yang penting dalam tekstil dan gentian tumbuhan semula jadi juga boleh menyerap logam berat daripada tanah atau udara yang tercemar semasa proses pertumbuhan dan pemprosesan. Di samping itu, aksesori pakaian seperti zip, butang juga mungkin mengandungi bahan logam berat bebas. Sisa logam berat yang berlebihan dalam tekstil akan menyebabkan ketoksikan kumulatif yang serius setelah diserap oleh badan manusia melalui kulit.
8. Sisa Racun Perosak
Terutamanya wujud dalam racun perosak gentian semula jadi (kapas), sisa racun perosak dalam tekstil secara amnya mempunyai struktur yang stabil, sukar untuk pengoksidaan, penguraian, ketoksikan, diserap oleh tubuh manusia melalui kulit untuk mengumpul kestabilan yang wujud dalam tisu badan, serta pengumpulan tisu hati, buah pinggang, jantung, seperti gangguan rembesan sintesis normal dalam badan. Pelepasan, metabolisme, dan sebagainya.
9. Kemudahbakaran tekstil pakaian umum
Walaupun terdapat lebih daripada sepuluh kaedah ujian prestasi pembakaran tekstil, prinsip pengujian boleh dibahagikan kepada dua kategori: satu adalah untuk menguji sampel tekstil ringan dalam kepekatan oksigen, nitrogen yang berbeza, peratusan minimum yang diperlukan untuk mengekalkan pembakaran dalam gas campuran, kandungan oksigen (juga dikenali sebagai indeks had oksigen), dan indeks had oksigen menyatakan prestasi pembakaran tekstil. Secara amnya, semakin rendah indeks had oksigen, semakin besar kemungkinan tekstil terbakar. Yang kedua adalah untuk memerhati dan menguji titik nyalaan tekstil dan kemudian berlaku pembakaran (termasuk pembakaran asap). Di bawah prinsip ujian, terdapat banyak indeks untuk mencirikan prestasi pembakaran tekstil. Terdapat indeks kualitatif untuk menggambarkan ciri-ciri pembakaran, seperti sama ada sampel terbakar, lebur, pengkarbonan, pirolisis, pengecutan, pengecutan dan penurunan lebur, dsb. Terdapat juga penunjuk kuantitatif untuk menggambarkan ciri-ciri pembakaran, seperti panjang atau lebar pembakaran (atau kadar pembakaran), masa pencucuhan, masa kesinambungan, masa membara, masa penyebaran nyalaan, kawasan yang rosak dan bilangan pendedahan nyalaan, dsb.
Masa siaran: 10 Jun 2021